Ons huis maar niet thuis.
Twee weken zijn we inmiddels terug in Nederland. We hebben het geluk dat het hier tropisch warm is, veel Nederlanders horen we klagen over het hele hete weer. Wij zijn er blij mee, geen grote overgang. En trouwens we hebben ook geen kleding voor koud Nederland.
In huis voelt het niet van ons, eerder een AirBnB huis. Monita zegt, ik weet dat het ons huis is, ik herken de spulletjes maar het ruikt niet naar ons. Het is ons huis nog wel maar niet meer ons thuis.
Te koop.
Kwamen we dinsdagmiddag thuis, woensdag hadden we de makelaar al bezoek. Na het gesprek direct begonnen met het verkoopbaar maken van het huis. We hebben veel kleine klusjes verzet zodat het huis ook netjes en schoon op funda terecht komt. De foto’s moeten gemaakt worden, 360 video, drone filmpje, energielabel en documenten verzamelen. Het kan ons niet snel genoeg gaan. Hoe eerder we van het huis af zijn hoe liever. Het voelt nu als een blok aan het been vreemd genoeg.
We hebben hier 37 met heel veel plezier gewoond en de kinderen groot gebracht. Veel herinneringen liggen hier maar zitten vooral in ons hoofd. Dus snel verkopen en we hopen op een goede prijs.