Het is ruim 5 maanden geleden dat ik hier nog iets geplaatst heb. Het ligt niet zo zeer aan het feit dat ik niets te vertellen had. We hebben genoeg meegemaakt en veel gedaan.
We zijn 30 dagen in Cambodja geweest en hebben het daar enorm naar onze zin gehad. We gaan zeker weer terug, wat zijn de Cambodjanen vriendelijke mensen. Ongekend.
Ook hebben we onze favoriete vakantie trip weer gemaakt, met de tuktuk (threewheeler genoemd in Sri Lanka) door Sri Lanka gereden. Deze keer met vrienden die zich hebben aangesloten aan onze levensstijl. Slow traveling…
Ze zijn hier op Penang 5 maanden verbleven, nadat ze hun huis verkocht hebben en ontslag hebben genomen. Zij verbleven in hetzelfde condominium als wij, 1 etage boven ons.
Zij moeten voorlopig het doen van hun overwaarde, ze zijn nog niet gepensioneerd. Zij hebben nog een chalet in Nederland en proberen 6 tot 8 maanden in Azie te verblijven.
En zij zijn niet de enige. Een jongere broer met zijn vrouw hebben inmiddels ook ontslag genomen en hun huis is onder voorwaarden verkocht. Ook een paar jaar voor hun AOW leeftijd. Die gaan zoveel mogelijk van de tijd doorbrengen in Griekenland en de rest van de tijd in een chalet in Nederland.
Gepensioneerd
Intussen heb ik de AOW leeftijd bereikt en ben nu dus gepensioneerd. Dan veranderd er ook wel wat aan je inkomen, maar we klagen niet. We genieten er van!
Maar het is tijd voor ons om Penang en Malëisie achter ons te laten. Na 2 jaar is de drang naar iets anders te groot geworden. Dus gaan we nu terug naar Nederland.
We zullen Penang wel missen af en toe, maar niet voor lang. Het condominium, Miami Green Resort, is een heerlijke plek. Zeker in het appartement waar wij zaten, Toren D, 18-2. Geweldig uitzicht op zee, rustig en de inrichting kon echt niet beter. Het was die 430 euro pm meer dan waard. De kosten voor elektra, ondanks 4 airco’s, zijn nooit meer geweest dan 10 tot 15 euro per maand. Ohh, en absoluut geen stroomstoringen. De rioolbijdrage is ook heel erg laag, ongeveer 2 euro pm.
Het condominium heeft een prachtig aangelegde tuin met een groot zwembad waar het altijd goed veertoeven is. Of je nu zoals velen je baantjes wil trekken. De kinderen die er willen spelen of zoals wij gewoon afkoelen en chillen.
Verder heeft Monita gretig gebruikt gemaakt van de gym. Inmiddels is van een sterke vrouw naar een enorm sterke vrouw gegroeid.
We gaan de vele foodcourts missen. Ieder met onze favoriete hawkers en hun gerechten. Van klein en misschien wat obscure, tot luxe aan de straight met ongelooflijk veel betaalbare seafood gerechten. Vers wel te verstaan. Gerechten zoals bij Franny bij Long beach foordcourt in Batu Ferringhi, heerlijke kip en lam curries. Of de overheerlijke claypot, de lekkere fried rice en de bijzonder lekkere sateh’s op de VIVA foudcourt in Tanjung Tokong. Mijn favoriet, tandoori kip met garlic naan, 18 Ringit. En dan hebben we het over bijna een halve (zonder bot) kip op foodcourt The Hillside in Tanjung Bungah. Zoals de eigenaar altijd tegen me zei, “the best of the world”. Ik zal hem missen.
Ook ons favoriete restaurant, Arati Vilas Banana Leaf Restaurant gaan we missen. Heerlijke biryani en murtabak. Een zeer vrolijke eigenaar, altijd zin in een praatje (en drankje). Het restaurant staat enorm goed aangeschreven . En niet geheel onbelangrijk een blikje bier tegen de prijs die je bij de supermarkt ook betaald.
Supermarkt, ja ook dat gaan we wel even missen. Zeker wanneer we in Nederland zijn. We hebben begrepen dat Nederland bijna onbetaalbaar is geworden. Tja dan worden de gerechten met kip en vis (zalm, snappers,zeebaars etc.) wel heel duur. Hier betalen we voor 1 kilo verse! kipfilet RM14. De zalm is wel duur, RM38 de kilo. Net zoals de red/black snapper, de zeebaars is weer een stuk goedkoper. Voor onze rekenmeesters, de Ringgit doet nu RM4,65 voor 1 Euro.
En we moeten afscheid nemen van onze scooter, de Honda PCX 150cc uit 2015. Wat hebben we daar een plezier van gehad. We hebben het gekocht voor MR3800, inclusief wat kleine reparaties en nieuwe banden. Inclusief 1 jaar verzekering en belasting.
We hebben het weer verkocht voor MR2000 via de site murah.my (lokale marktplaats). De prijs is erg laag want als je de tijd hebt kun je er zeker nog MR3000 voor krijgen. Maar wel wilden de scooter tot het laatst kunnen gebruiken dus dan wil je er ook snel en makkelijk vanaf. Dat komt neer op 400 Euro waar we al die tijd voor gereden hebben. Bij de verhuur betaal minimaal 150 euro per maand voor een kleiner model en 110 CC. Dan hebben we het niet slecht gedaan. Een aanrader dus, 2e hands kopen en daarna weer verkopen.
Voor de prijs van de benzine hoef je, je scooter niet te laten staan. Ook nu niet met die ellende in het midden oosten, de prijs is wel hoger sinds Trump de bommen liet vallen. Maar voor ons nog steeds heel erg laag. De buitenlanders moeten RON97, een duurdere benzine, kopen. Maar voor Malëisisch geregistreerde voertuigen geldt dat niet, dus ook voor ons niet.
RON 95: RM 3,72 per liter (ongeveer € 0,78)
RON 97: RM 4,35 per liter (ongeveer € 0,91)
Naar huis?
Tja en dan nu terug, naar Nederland. En zoals gezegd ons huis verkopen. Dat willen we wel snel doen, eind september willen we wel weer weg. We kunnen “overzomeren” in Nederland ook helemaal niet betalen van mijn partner A.O.W. . Tja dat is het nadeel als je getrouwd bent met een jongere vrouw. Die krijgt nog geen AOW, dat duurt nog ruim 7 jaar. Dus eigenlijk zijn we economische vluchtelingen uit Nederland.
Daarna gaan we een half jaar in Sri Lanka wonen. We hebben daar een grote Villa, 5 slaapkamers en zwembad gehuurd, 80 meter van het strand van Urawatta af. $400 per maand, moeten we nog wel de utilities apart betalen. En de kosten voor een maid moeten we ook zelf betalen.
Dat gaat natuurlijk heel anders worden dan op Penang. Maar daar kunnen we ons nu al op verheugen. En onze vrienden gaan mee, we gaan dus samenwonen. Ook zij zijn verliefd geraakt op Sri Lanka. En ik denk dat iedereen die met een openmind naar Sri Lanka gaat dat overkomt. Je moet wel tegen de armoede kunnen, want die is zeer zichtbaar buiten de grote steden zoals Colombo. En vooral in de omgeving van de theeplantages waar de Tamil bevolking onder zeer grote armoede wonen en werken.
De mensen zijn zo vreselijk vriendelijk, de kinderen vliegen je bijna in de armen. En in Sri Lanka is iedereen gelijk, er wordt gewoon geen oordeel geveld. Natuurlijk is er onder de bevolkingsgroepen wel wat gemor. Maar over het algemeen leeft men rustig samen. De Tamils in het noordoosten, de Christenen in het westen, de Hindoe’s in het Oosten geconcentreerd maar verder gewoon door elkaar. En wij kunnen genieten van al het moois dat al die culturen te bieden hebben.
Corruptie is er ook veel, daar moet je dan ook mee om kunnen gaan. Net zoals met de zeer trage, en soms niet werkende, lokale en landelijke overheden. Als buitenlander heb je het soms beter dan de lokale bevolking, de lange rij wachtenden mag je soms overslaan.
We zijn natuurlijk al eerder 6 maanden in Sri Lanka geweest, deze keer willen we ons meer in Ambalangoda vestigen. Proberen meer sociaal met de lokale bevolking om te gaan. Misschien wat meer betrokken raken ook, hoewel ik niet weet of dat mogelijk is. Na die 6 maanden weten we het nog niet. Plannen voor Vietnam, Filipijnen en eilanden van Indonesië zijn er wel, maar niets concreet. Daar hebben we nog alle tijd voor.
Nu over 10 dagen vliegen we terug, 16 juni om 02:00 laten we Malëisie achter ons.
Pulau Pinang, terima kasih banyak. Sampai jumpa.